Yashil Baghban Sahand

Agricultural science is a broad multidisciplinary field of biology that encompasses the parts of exact, natural, economic and social sciences that are used in the practice and understanding of agriculture. (Veterinary science, but not animal science, is often excluded from the definition.)

Agriculture in Iran

Roughly one-third of Iran's total surface area is suited for farmland, but because of poor soil and lack of adequate water distribution in many areas, most of it is not under cultivation. Only 12% of the total land area is under cultivation (arable land, orchards and vineyards) but less than one-third of the cultivated area is irrigated; the rest is devoted to dry farming. Some 92 percent of agro products depend on water.[1] The western and northwestern portions of the country have the most fertile soils. Iran's food security index stands at around 96 percent.[2]

35% of the total land area is used for grazing and small fodder production. Most of the grazing is done on mostly semi-dry rangeland in mountain areas and on areas surrounding the large deserts ("Dasht's") of Central Iran.

The non-agricultural surface represents 53% of the total area of Iran, as follows:

·         Abb. 39% of the country is covered by deserts, salt flats ("kavirs") and bare-rock mountains, not suited for agricultural purposes.

·         An additional 7% of Iran's total surface is covered by woodlands.

·         And 7% is covered by cities, towns, villages, industrial areas and roads.

At the end of the 20th century, agricultural activities accounted for about one-fifth of Iran's gross domestic product (GDP) and employed a comparable proportion of the workforce. Mostfarms are small, less than 25 acres (10 hectares), and are not economically viable, which has contributed to the wide-scale migration to cities. In addition to water scarcity and areas of poor soil, seed is of low quality and farming techniques are antiquated.

All these factors have contributed to low crop yields and poverty in rural areas. Further, after the 1979 revolution many agricultural workers claimed ownership rights and forcibly occupied large, privately owned farms where they had been employed. The legal disputes that arose from this situation remained unresolved through the 1980s, and many owners put off making large capital investments that would have improved farm productivity, further deteriorating production. Progressive government efforts and incentives during the 1990s, however, improved agricultural productivity marginally, helping Iran toward its goal of reestablishing national self-sufficiency in food production

Iranian government policy aims to reach self-sufficiency in food production and by 2007, Iran had attained 96 percent self-sufficiency in essential agricultural products.[1] But wastage in storing, processing, marketing and consumption of food products remained a concern (30% of production according to some sources).

 

The following is the Iranian out-put listed according to the largest global producer rankings in 2007

 

World Ranking

Commodity;

1st

PistachioBerberis (Zereshk)CaviarSaffronStone fruitsBerries

2nd

DatesApricots

3rd

WatermelonsCherriesCantaloupes & other melonsApplesFigsGherkins

4th

Sheep Stocks (Flocks)Fresh FruitsQuincesWoolAlmondsWalnuts

5th

Anise, Badian, Fennel, Corian, ChickpeasSilk worm cocoons

6th

HazelnutBuffalo milkTomatoes

7th

GrapesOnionsSour cherriesSheep milkKiwifruit

8th

SpicesPeachNectarinesTangerineMandarin orangeClementinesLemons & LimesOrangesGoat milkPumpkinsSquash & Gourds

9th

Lentils

 

 

 

Site Statistics
Total Members: 11
Users Online: 21
Total Posts: 413
Total Visits: 2057182
Login To System
:  
:  


Register a New Account
Forgot your password?

اخبار دریاچه ارومیه+ تصویر


Page views: 3129
Authored by: سیروس تاپدوقی
Last modified: Friday 21 November 2014 - 3:56 AM
Published date/time: Friday 7 November 2014 - 11:33 PM


به گزارش «تابناک»، هرچه بهار و تابستان امسال و حتی پاییز و زمستان سال گذشته کاهش حجم بارندگی‌ها نوید از بروز خشکسالی دامنه‌دار و طولانی مدتی برای سرزمین‌مان می‌داد و نگرانی کاهش منابع آب شیرین کشورمان را در قامت بحرانی قریب الوقوع یادآور می‌شد، حال ناخوش پهنه‌های آب شور میهنمان چون دریاچه ارومیه حکم نمکی بر زخم‌هایمان را داشت.

بزرگترین دریاچه کشورمان به ناگاه تا حدود زیادی خشک شده و به جای مزایایش، تهدید توفان نمک جایگزین شده بود و همه این اتفاقات شوم در حالی رخ داده بود که کمبود بارندگی‌ها مانع رها کردن آب انباشت شده پشت سدها برای احیای دریاچه می‌شد و همه این عوامل در کنار هم مجابمان می‌کرد که به نتیجه‌ای شوم قانع شویم: «احیای نیمه جنوبی دریاچه ده سال زمان می‌برد و با اما و اگرهای زیادی مواجه است، لذا بهتر است تلاشمان را برای حفظ نیمه شمالی به کار گیریم.»

البته دریاچه ارومیه تنها پهنه شور قربانی خشکسالی نبود و نیست ولی از این رو بیشتر در کانون توجهات قرار گرفت که بزرگترین آنهاست و زندگی شمار بیشتری از هموطنانمان با حیات و ممات آن گره خورده است. حیاتی که شاید اثرات مثبت آن زیاد دیده نمی‌شد ولی رو به موت قرار گرفتنش ورق را برگرداند.


گویی مثل سلامتی که در بودش احساسش نمی‌کنیم، تازه دریافته باشیم بود نگین آبی آذربایجان تا چه اندازه برایمان مهم است. اینقدر مهم که در سفر انتخاباتی کاندیداهای مختلف ریاست جمهوری، برنامه ایشان برای احیای دریاچه را جویا شویم و از ایشان وعده بگیریم و اینقدر بر این موضوع تاکید کنیم که رئیس جمهور منتخب در نخستین نشست هیات دولت، یکی از موضوعات مورد بحث را نجات دریاچه معرفی کند.

دکتر روحانی به وعده خود وفا کرد و پیگیری وضعیت این دریاچه را در دستور کار قرار داد اما وقتی کاربلدترین افراد مامور مستقیم بررسی حال و روز دریاچه شدند، نتیجه آن چیزی نبود که انتظارش را می‌کشیدیم، بلکه همه چیز به وعده حفظ شرایط موجود، آن هم با در اختیار گرفتن بودجه و امکانات لازم ختم شد و فشار افکار عمومی کاری کرد که طرح های عجیب و غریب چون انتقال آب رود مرزی به دریاچه بار دیگر مطرح شود!

اوضاع بحرانی دریاچه نه تنها خوب نشده بود، که بحرانی تر از پیش جلوه می‌کرد تا اینکه در روزهای اخیر اتفاقی عجیب رخ داد و همه چیز دیگرگون شد؛ بی سابقه ترین بارندگی صد سال اخیر در حوزه آب ریز دریاچه ارومیه، اتفاقی بود که اگر بگوییم با معجره تفاوت چندانی ندارد، به نظر اغراق نکرده‌ایم.

در چند روز سطح آب دریاچه چند ده سانت بالا آمد تا نیمه خشک شده جنوبی دریاچه هم بعد از مدت ها رنگ آب به خود دیده و تصاویر ماهواره‌ای وقوع معجزه را تایید کنند؛ معجزه‌ای زمان دار که امیدواریم با تداوم بارندگی‌ها پایدار شود و کاری کند که دل سست شده مردم از احیای دریاچه بار دیگر قرص شود.

گویی آسمانی که همیشه محکوم است رنگ آبی‌اش را از پهنه‌های آبی زمین وام گرفته، برای پس دادن قرضش با تمام قوا به میدان آمده و نقشش را تمام و کمال ایفا کرده است؛ اما سهم ما چه می‌شود؟

نه اینکه بگوییم کاری صورت نگرفته که برعکس، یکی از دلایلی که وخامت اوضاع دریاچه ارومیه به خوبی درک شده، بررسی های علمی و کارشناسی صورت گرفته در دولت جدید است اما وقتی می‌شنویم که نتیجه همه این بررسی ها در قالب طرح هایی برای احیا دریاچه دیده شده که روز یکشنبه هفته جاری در جلسه‌ هیات دولت به امضای رئیس جمهور رسید، آیا

نمی‌توان از کندی پیشرفت امور گلایه کرد؟

منبع : سایت تابناک


Comments:





گالری تصاویر
یاشیل باغبان سهند Yashil Baghban Sahand YBS Co wwww.ybsco.ir
Content Categories
Recent Posts
محصولات یاشیل باغبان سهند