Yashil Baghban Sahand

Agricultural science is a broad multidisciplinary field of biology that encompasses the parts of exact, natural, economic and social sciences that are used in the practice and understanding of agriculture. (Veterinary science, but not animal science, is often excluded from the definition.)

Agriculture in Iran

Roughly one-third of Iran's total surface area is suited for farmland, but because of poor soil and lack of adequate water distribution in many areas, most of it is not under cultivation. Only 12% of the total land area is under cultivation (arable land, orchards and vineyards) but less than one-third of the cultivated area is irrigated; the rest is devoted to dry farming. Some 92 percent of agro products depend on water.[1] The western and northwestern portions of the country have the most fertile soils. Iran's food security index stands at around 96 percent.[2]

35% of the total land area is used for grazing and small fodder production. Most of the grazing is done on mostly semi-dry rangeland in mountain areas and on areas surrounding the large deserts ("Dasht's") of Central Iran.

The non-agricultural surface represents 53% of the total area of Iran, as follows:

·         Abb. 39% of the country is covered by deserts, salt flats ("kavirs") and bare-rock mountains, not suited for agricultural purposes.

·         An additional 7% of Iran's total surface is covered by woodlands.

·         And 7% is covered by cities, towns, villages, industrial areas and roads.

At the end of the 20th century, agricultural activities accounted for about one-fifth of Iran's gross domestic product (GDP) and employed a comparable proportion of the workforce. Mostfarms are small, less than 25 acres (10 hectares), and are not economically viable, which has contributed to the wide-scale migration to cities. In addition to water scarcity and areas of poor soil, seed is of low quality and farming techniques are antiquated.

All these factors have contributed to low crop yields and poverty in rural areas. Further, after the 1979 revolution many agricultural workers claimed ownership rights and forcibly occupied large, privately owned farms where they had been employed. The legal disputes that arose from this situation remained unresolved through the 1980s, and many owners put off making large capital investments that would have improved farm productivity, further deteriorating production. Progressive government efforts and incentives during the 1990s, however, improved agricultural productivity marginally, helping Iran toward its goal of reestablishing national self-sufficiency in food production

Iranian government policy aims to reach self-sufficiency in food production and by 2007, Iran had attained 96 percent self-sufficiency in essential agricultural products.[1] But wastage in storing, processing, marketing and consumption of food products remained a concern (30% of production according to some sources).

 

The following is the Iranian out-put listed according to the largest global producer rankings in 2007

 

World Ranking

Commodity;

1st

PistachioBerberis (Zereshk)CaviarSaffronStone fruitsBerries

2nd

DatesApricots

3rd

WatermelonsCherriesCantaloupes & other melonsApplesFigsGherkins

4th

Sheep Stocks (Flocks)Fresh FruitsQuincesWoolAlmondsWalnuts

5th

Anise, Badian, Fennel, Corian, ChickpeasSilk worm cocoons

6th

HazelnutBuffalo milkTomatoes

7th

GrapesOnionsSour cherriesSheep milkKiwifruit

8th

SpicesPeachNectarinesTangerineMandarin orangeClementinesLemons & LimesOrangesGoat milkPumpkinsSquash & Gourds

9th

Lentils

 

 

 

Site Statistics
Total Members: 11
Users Online: 17
Total Posts: 413
Total Visits: 2057122
Login To System
:  
:  


Register a New Account
Forgot your password?

اخبار اب و کشاورزی


Page views: 3126
Authored by: سیروس تاپدوقی
Last modified: Friday 21 November 2014 - 8:29 AM
Published date/time: Sunday 9 November 2014 - 11:39 PM

  • معاون آبخیزداری، امور مراتع و بیابان سازمان جنگل‌ها:

کانون‌های جدید بیابانی در حال ظهور است/ تخصیص منابع بیابان‌زدایی با مشکل روبه‌رو شد

کانون‌های جدید بیابانی در حال ظهور است/ تخصیص منابع بیابان‌زدایی با مشکل روبه‌رو شد

به‌دلیل عدم مدیریت صحیح منابع آبی و بهره‌وری پایین، مناطق جدیدی به کانون‌های بحرانی بیابانی کشور اضافه شده است.

 

معاون آبخیزداری، امور مراتع و بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور امروز در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری کشاورزی ایران (ایانا) از اجرای پروژه بیابان‌زدایی در استان خوزستان با همکاری وزارت نفت خبر داد و گفت: حدود 200 هزار هکتار از کانون‌های بیابانی‌شده استان خوزستان که عامل مهم ریزگردها در کشور محسوب می‌شود، قرار بود طی برنامه‌ای پنج‌ساله مهار شود که با تغییرات دولت، در حال حاضر به‌دلیل کمبود بودجه، ناتمام مانده است.

پرویز گرشاسبی افزود: پروژه‌ای با کمک مالی وزارت نفت که قرار بود از درآمدهای نفتی اجرایی شود، در دولت گذشته به تصویب رسید که تنها بخش اندکی از آن انجام شد.

وی خاطرنشان کرد: این پروژه 220 هزار هکتار از اراضی بیابانی‌شده شهرستان‌های غرب شوش و امیدیه را دربر می‌گیرد و حدود 9 کانون را شامل می‌شود.

گرشاسبی ادامه داد: در قالب این پروژه تنها 20 هزار هکتار از اراضی بیابان‌زدایی شد و مابقی آن همچنان باقی مانده است.

وی تصریح کرد: علاوه بر این پروژه، در استان خوزستان پروژه‌های دیگری نیز در دست اقدام است.

گرشاسبی یادآور شد: در حالی که دو سال از اجرای پروژه مشترک سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور و وزارت نفت می‌گذرد، در حال حاضر ادامه کار به‌دلیل عدم تخصیص بودجه مسکوت مانده است.

 

300 هزار هکتار از اراضی اطراف دریاچه ارومیه بیابانی است

معاون آبخیزداری، امور مراتع و بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور با اشاره به افزایش برداشت‌های بی‌رویه از منابع آب‌های زیرزمینی و بهره‌وری پایین از افزایش تعداد کانون‌های بیابانی در کشور تأکید کرد: متأسفانه کانون‌های جدیدی از بیابانی شدن اراضی کشور در شرف ظهور است که این وضعیت خوشایند نیست.

وی اظهار داشت: اراضی اطراف دریاچه ارومیه طبق برآوردهای انجام‌شده، کانونی دیگر از بیابانی شدن را نشان می‌دهد که حدود 300 هزار هکتار از اراضی را شامل شده و می‌تواند منشاء گردوغبار باشد.

گرشاسبی از بیابانی شدن 10 هزار هکتار از اراضی استان همدان خبر داد و گفت: بر اساس گزارش‌های رسیده، دشت فامنین استان همدان بر اثر افت آب‌های زیرزمینی در سطحی معادل 10 هزار هکتار به بیابان تبدیل شده است.

وی همچنین افزود: مدیریت منابع آب در حال حاضر به جامع‌نگری نیاز دارد و اگر اعمال نشود، شاهد بیابانی شدن اراضی بیشتری در کشور هستیم.

گرشاسبی خاطرنشان کرد: اراضی غرب استان تهران که در اردیبهشت‌ماه گذشته، منشاء گردوغبار معرفی شد، بر اثر افت سفره‌های آب‌های زیرزمینی و استفاده بیش از حد از آنها به بیابان تبدیل شده است.

معاون آبخیزداری، امور مراتع و بیابان سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور ادامه داد: باید مدیریت جامعی از حوزه آبخیز تا تالاب‌ها در دستور کار ویژه دولت قرار گیرد.

وی تصریح کرد: سد زاینده‌رود باعث شد تا تالاب گاوخونی به بیابان تبدیل شود و اکنون که آب زاینده‌رود جاری شده است، امید می‌رود که با رعایت الگوی کشت و جلوگیری از زراعت‌هایی همچون برنج و سایر محصولات پرآب شاهد فاجعه‌ای دیگر نباشیم.

گرشاسبی یادآور شد: 20 هزار هکتار از دشت سگزی استان اصفهان بیابانی شده است که این امر نیز متأسفانه گردوغبار و ریزگردها را افزایش می‌دهد./


Comments:





گالری تصاویر
یاشیل باغبان سهند Yashil Baghban Sahand YBS Co wwww.ybsco.ir
Content Categories
Recent Posts
محصولات یاشیل باغبان سهند